وزنِ تمام شعر من چه ساده و شنيدني
مثل بلورِ شيشه ها صاف ولي شكستني
آنچه ثقيل ميكند شعر سليس ذهن را
نام تو بود و اين همه قافيه هاي ديدني
وه كه تمام بودنم جمع شده در اين نوا
روح تو شعر زندگي,نام تو عشق ماندني
شب كه حديث چشم تو بر مژه ام سوار شد
شد همه ي وجود من بال و پر پريدني
تا افق خيال تو پرزدم از ضمير دل
تا كه همه فاصله ها گشته ره رسيدني
اي همه ي اميد من باز رها مكن مرا
تازه به جان رسيده است اين تن سردومردني